ای بار هرچه درد جهان روی شانه ات

جانـــم فــــدای راز ونیـــــاز شبانه ات

هر صبــح با شمیم تو بیـــدار می شوم

پر می کنـــد غروب دلـــم را بهانه ات

پیدا نمی شوی و زمین در هوای توست

پس گوشه ی کدام ستاره ست خانه ات؟

بی تو اسـیــر مرثـیـه ها می شود غـزل

کی می رسد به گوش دوعالم ترانه ات؟

در انـتـظــار آیه ی امّـن یجیـبِ وصـل ...

مصــداق مضطـر است یتیـم زمانه ات

شـور بهــار وعـده ی دیــدار می دهـد

با هر "نسیم" می رسد از نو نشانه ات